رمان جدید کوئیلو : شروع انتشار از جشنواره کن امسال در برزیل

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، به نقل از روزنامه «فیگارو» پائولو کوئیلو، پرخواننده‌ترین نویسنده برزیلی این بار به فاصله‌گیری حیرت‌انگیز از دلمشغولی‌های قبلی‌اش، تریلری پلیسی خلق کرده که در فضای جشنواره بین المللی فیلم کن می گذرد.
این رمان که «برنده تنهاست» نام دارد، فستیوال فیلم فرانسه را به عنوان پس زمینه یک‌ سری قتل برنامه ریزی شده توسط یک میلیونر روسی مطرح می کند.
نویسنده در گفت و گو با روزنامه برزیلی «استادود سائو پائولو» تاکید می کند: «فرم کار، پلیسی است؛ ولی خشونت و سختی را با هدف توصیف دقیق تر دنیای شهرت به کار برده ام».

او همچنین در گفت و گو با مجله اپوکا می گوید: «سعی کرده ام به خواننده بگویم که فستیوالی مثل کن، عرصه بسیار بزرگی از ارتباطات، امور اقتصادی و جست و جوی قدرت است.»
نویسنده «کیمیاگر» اولین موفقیتش را 20 سال پیش با انتشار این رمان تجربه کرده است و به نظر او غریزه شهرت، بسیار قوی و وسوسه‌كننده است.
با انتشار آخرین اثر كوئیلو، تیراژ كتاب‌هایش از مرز 100میلیون نسخه ـ در 160 کشور جهان ـ گذشته است.

شروع این رمان به زبان انگلیسی:

 A Beretta Px4 compact pistol is a little bigger than a mobile phone, weighs around 700 grams and has a capacity of 10 shots. Small and light, it leaves no visible mark in the pocket carrying it and its small calibre has an enormous advantage: instead of crossing the victim's body, the bullet shatters the bones and tears everything it finds in its path.

 

نام كتاب به پرتغالی : O Vencedor está só  و به انگلیسی  The Winner is Alone  هست .

و این هم ترجمه خود من از متن اول كتاب:

اسلحه كوچك برتا پی ایكس چهار كمی از یك گوشی موبایل معمولی بزرگتر است  و وزنی در حدود هفتصد گرم دارد ، در حالی كه ده تا فشنگ هم می خورد ، كم حجم و سبك ، در جیب به هیچوجه نمایان نیست و لوله نازك آن بسیار پیشرفته است : به جای عبور از بدن قربانی ، گلوله استخوان ها را خرد و هر چیزی را در مسیرش نابود می كند.

دوازدهمین رمان در  دوم آگوست در برزیل منتشر شده است

لارنس فیشبرن در نقش کیمیاگر

کمپانی فیلم واینشتاین (Weinstein) مشهورترین رمان پائولو کوئلیو، کیمیاگر، را در فیلمی با بیش از 60 میلیون دلار هزینه، به روی پرده نقره ای سینما می برد. لارنس فیشبرن، بازیگر فیلم ماتریکس، کارگردانی این فیلم و همچنین بازی در نقش شخصیت کیمیاگر را بر عهده دارد و سانتیاگوی چوپان را در راهش در صحرا یاری می دهد. فیلم برداری تا یک سال دیگر آغاز خواهد شد. کوئلیو خود می گوید: «خوشحالم که فیلم کیمیاگر به آن صورتی که دلم می خواست، به تصویر کشیده خواهد شد، و امیدوارم روح اثر و سادگی آن در فیلم حفظ شود.» لارنس فیشبرن هم گفته است که تبدیل این کتاب به فیلم، برای او تحقق یک رویا خواهد بود و بی صبرانه چشم انتظار کارگردانی و بازیگری در این فیلم است و امیدوار است فیلمی زیبا بسازد که حق مطلب را در مورد رمان بسیار موفق پائولو کوئلیو ادا کند. کیمیاگر داستان سانتیاگو، چوپانی اسپانیایی است که رؤیای یافتن گنجی رادر کنار اهرام مصر دارد. چوپان عازم سفر می شود و در مسیر، هم عاشق می شود و هم به حکمتی کهن دست می یابد. خود واینشتاین که معمولاً مدیر تولید فیلم است، گفته است که خودش شخصاً تهیه کنندگی این فیلم را بر عهده خواهد داشت، همان طور که درفیلم شکسپیر عاشق نیز تمام کارهایش را رها کرد و خودش را وقف ساخت آن فیلم کرد، فیلمی که در سال 1999 هفت جایزه ی اسکار برود. او گفته است: «کیمیاگر کتابی ساده و معنوی است، و فیلمنامه هم همین فضا را حفظ خواهد کرد.» واینشتاین در فیلم های موفقی مانند «بیمار انگلیسی»، «ویل هانتینگ خوب» و «شیکاگو» حضور داشته است. اما پس از این که هاروی واینشتاین و برادرش باب در سال 2005 کمپانی میراماکس را ترک کردند، قصد دارند موفقیت های گذشته را در شرکت فیلمسازی واینشتاین ادامه دهند.

چه زود گذشت

چه زود گذشت ، دو سال ، یادم میاد دو سال پیش وسط های تابستون كتاب زهیر رو تازه خریدم ، كتاب جالبی بود ، واقعا منو تحت اثیر قرار داد ، توی همون حال و هوا بودم كه مسابقه وبلاگ نویسی به صورت بین المللی قرار بود برگزار بشه . افتادم تو نخش و چند مقاله ای درباره وبلاگ و وبلاگ نویسی هم كه خوندم كلا مشتاق شدم كه این وبلا گ رو ایجاد كنم ، یادمه یه جا خوندم كه وبلاگ ها در مسیر تخصصی شدن به یه موضوع خاص هستند و وبلاگ هایی با مطالب از موضوعات گوناگون در آینده و شاید همین الان كارآیی كمتری خواهند داشت . خلاصه از اول شهریور 84 شروع كردم به وبلاگ نویسی و امیدواربودم كه جایزه بهترین وبلاگ رو هم ببرم ،‌

همه تلاش خودم رو كردم ،‌ طوری كه تو همون ماه اول ( اگه نگاهی بندازید ) سی و شش تا پست داشتم ،‌ فكر كنم مشكل از كمی نظرات بود ،‌ چند باری هم تو صفحه اول سایتشون نشونم داده بودن ولی بالاخره قسمت نبود انگار دستم به جایزه برسه .

به نظر خودم بعد از شهریور و اعلام نتایج وبلاگ نویسی ، شرایط كارم تو وبلاگ كمی عوض شد و فعالیتم كمتر بود ، شاید به خاطر این بود كه دانشگاه قبول شدم و سرم به درس ها گرم بود . اگه یادتون باشه آخرهای شهریور همان سال از خوانندگان خداحافظی كردم و گفتم ممكنه تا یه مدت فعالیتی نكنم ، ولی خوب از اون جایی كه عاشق كارهای پائولو كوئیلو ( راستی تو انتشارات كاروان می نویسن كوئلیو ، ولی حالا من تو این دو ساله عادت كردم ) بودم و نتونستم فعالیت نداشته باشم ، تو اوقات بیكارم می رفتم اینترنت دانشگاه و گهگاهی یه چیزی از تو اینترنتی جایی پیدا می كردم و می زدم تو وبلاگ ، نمی دونم چند نفر ایرانی مثل خودم هست كه به نوشته های پائولو علاقه داشته باشه ، ولی شاید اون چیز ها رو برا دل خودم می زدم تا شاید بدونم كه با عالم قبل از دانشگاه هنوز ارتباطهایی دارم . می دونید ... من خیلی دوست دارم وبلاگم همیشه نظرات ، بیننده هاش زیاد باشه ، ازاین چیز ها  من انرژی می گیرم و هر روز فعالیتم رو بیشتر بیشتر می كنم .

تا كی ادامه می دم مهم نیست ،‌ این مهمه كه كارم رو به بهترین نحوانجام بدم .

دو روز دیگه اول شهریور سال 1386 ، وبلاگ دو ساله می شه ؛ فكر می كنید تا چند سال همین طوری سر شهریور بیام بگم وبلاگ چند ساله شد ؟

شك نكنید تا هر وقت انرژی داشت باشم ادامه می دم . خیلی دارم تلاش می كنم تا چند نفر دیگه رو هم با خودم همراه كنم تا فعالیت وبلاگ از اینی كه هست بیشتر بشه ولی خوب اشخاص پر حوصله كم پیدا می شن نمونه اش همین نیما ! ) بگم كه آماده هر گونه همكاری هستم و از نوشته ای شما استقبال می كنم .

غرض از این نوشته

اول شهریور تولد دوسالگی وبلاگ زهیره و چون ممكنه اوایل شهریور من در دسترس نباشم ، حالا دو سه روز زودتر زدم . به هر حال امیدوام وبلاگم روز ببه روز پیشرفت كنه و به یه منبع كامل برای كوئیلو دوستان تبدیل بشه .

پیشاپیش سال تحصیلی خوبی رو براتون آرزو می كنم ... چیزی نیست ، هنوز یه ماه مونده !   

نتیجه نظر سنجی قبلی وبلاگ بعد از دو سال

کلا ۱۵۱ نظر برای ۵ تا انتخاب