جاده سانتیاگو road de santiago

درست همان گونه كه سنت اسلام از تمامی مسلمانان می خواهد كه دست كم یك بار در زندگی شان  همان سفر زیارتی را كه محمد (ص) از مكه به مدینه انجام داد ، مسیحیان نیز در نخستین هزاره ، سه جاده را مقدس دانستند .هر یك از این جاده ها برای كسانی كه آنها را می پیمودند ، یك رشته  بركت و موهبت به همراه می آورد . نخستین جاده به آرامگاه پطرس قدیس در رم منتهی می شد؛ نماد مسافران صلیب بود و زائران به رومیان مشهور بودند . دومین جاده به مزار مقدس مسیح در اورشلیم می رسید ؛ كسانی كه این جاده را بر می  گزیدند، نخلیان خوانده می شدند ، چرا كه همان شاخه های نخلی را به عنوان نماد خویش بر می گزیدند كه با آنها به عیسا ، به هنگام ورودش به شهر ، خوشامد گفته بودند . و سرانجام جاده سومی هم وجود داشت كه به بقایای جسد فانی یعقوب قدیس حواری ، مدفون در جایی در شبه جزیره ایبری ، و شبی ، چوپانی ، ستاره درخشانی را بر فراز دشتی در آنجا دیده بود . افسانه می گوید : نه تنها یعقوب قدیس ، كه خود مریم باكره نیز اندكی پس از مرگ مسیح به آنجا رفت و كلام بشارت را با خود برد و مردم را به ایمان دعوت كرد . این مكان به كمپوستلا – دشت ستاره -   مشهور شد و اندكی بعد ، شهری از آنجا سر بر آورد كه بنا بود مسافران را از سراسر جهان مسیحی به سوی خود بكشد . به مسافرانی كه سومین جاده مقدس را می پیمودند ، زائران  می گفتند و به عنوان نماد خود ، صدف را بر می گزیدند .

در دوران طلایی قرن چهاردهم ، هر سال یك میلیون نفر از سراسر اروپا ، راه شیری ( نام دیگر جاده سانتیاگو ، چون زایران ، شب ها راه خود را با این كهكشان می یافتند ) را می پیمودند . حتا امروز هم ، عارفان ، پارسایان و پویندگان ، هنوز با پای پیاده ، هفتصد كیلومتر راهی را می پیمایند كه شهر فرانسوی ژان پیه د پور  را از كلیسای جامع سانتیاگوی كمپوستلا در اسپانیا جدا می سازد .

به لطف كشیش فرانسوی ، آیمریك پیكو ، كه در سال 1123 به زیارت كمپوستلا رفت ، مسیری كه امروزه زائران می پیمایند ، دقیقا همان راه قرون وسطایی است كه شارلمانی ، فرانسیس آسیزی  قدیس  ، ایزابل كاستیل ، و بعد ها پاپ ژان  سیزدهم و بسیاری دیگر پیمودند .   

جاده سانتیاگو در خطه فرانسه از جاده های گوناگونی تشكیل می شد كه در شهری اسپانیایی به نام پوئنته دلا رینا به هم می رسیدند . شهر ژان پیه د پور در مسیر یكی از این جاده ها قرار دارد . این شهر نه تنها مسیر ممكن است  و نه مهم ترین مسیر 

رفته واسه ما فیلمساز شده!

"پائولو كوئیلو" نویسنده معروف برزیلی این روزها سراسر روسیه را با قطار می پیماید و قصد دارد فیلمی درباره این سفر بسازد.

این سفر از مسكو آغاز شده و تا ولادیوستوك ادامه یافته است.

كوئیلو دومین نویسنده معروف جهان است كه به شهر سرد ولادیوستوك قدم گذاشته است. نخستین نویسنده معروفی كه از ولادیوستوك دیدن كرده بود، "آنتوان چخوف" داستان نویس بزرگ روسی بود.

كوئیلو پیش از آن كه قطارش ولادیوستوك را ترك كند، به خبرنگاران گفت:« از پیش هیچ فیلمنامه ای برای فیلمی كه می خواهم بسازم ننوشته ام چرا كه معتقدم این فیلمنامه باید هم زمان با دیدار من از روسیه خلق شود.»

البته او پیش از سفر به روسیه اطلاعات زیادی را درباره خط آهن روسیه و شهرهایی كه از آن عبور می كند، گردآوری كرده بود اما هیچ چیزی را در این زمینه مطالعه نكرده بود تا دریافتش از این سفر دریافتی طبیعی و متعلق به خود او باشد.

نویسنده "كیمیاگر" از مسكو تا ولادیوستوك در سه ایستگاه توقف كرده است: یكاترینبرگ، نوسیبیرسك و ایركوتسك.

او در این باره اظهار داشت:« دیدار از دریاچه بایكال بر من تاثیر زیادی گذاشت چرا كه در آنجا توانستم انرژی زمین و قلب پولادین و قدرتمند روسیه را احساس كنم.»

كوئیلو وعده داده است كه ساختن فیلم سفر خود را تا پایان سال 2006 به پایان می برد.